Akta / green-fireballs-1948
Zielone kule ognia
Fala nad instalacjami nuklearnymi Nowego Meksyku i Project Twinkle
Seria jaskrawozielonych kul ognia obserwowanych nad najbardziej wrażliwymi instalacjami nuklearnymi USA. Zjawisko było na tyle poważnie traktowane, że powołano dedykowany program obserwacyjny Project Twinkle z kamerami i teodolitami.
Oficjalne stanowisko
Project Twinkle zakończył się bez rozstrzygnięcia. Dominująca hipoteza: nietypowa aktywność bolidowa.
Hipotezy alternatywne
- Bolidy o wysokiej zawartości miedzi (charakterystyczna zielona barwa), hipoteza dr. Lincolna LaPaza była odrzucana przez niego samego ze względu na tor lotu.
- Zjawiska elektryczne w górnej atmosferze.
- Efekt skupienia obserwatorów: instalacje nuklearne miały całodobową ochronę patrzącą w niebo, więc rejestrowały to, czego gdzie indziej nikt nie widział.
Pierwszy „związek z bronią jądrową”
To tutaj rodzi się jeden z najtrwalszych motywów całej dziedziny: UAP grupują się wokół instalacji nuklearnych. Motyw wróci przy Malmstrom 1967, przy australijskim Maralinga i w raportach AARO z lat 2020.
Rozstrzygnięcie wymaga uczciwego postawienia alternatywy. Instalacje nuklearne to jednocześnie miejsca o najgęstszej obsadzie obserwatorów, najlepszych sensorach i najniższym progu zgłaszania anomalii. Zjawisko może więc grupować się wokół nich albo dlatego, że coś się nimi interesuje, albo dlatego, że tylko tam ktokolwiek systematycznie patrzy i raportuje.
Na dostępnych danych nie da się tych dwóch wyjaśnień rozdzielić. To nie jest wykręt: to realna granica tego korpusu.
Project Twinkle
Ważny precedens: rząd USA rozstawił dedykowaną aparaturę pomiarową, żeby zmierzyć zjawisko UAP. Program zebrał niewiele użytecznych danych, głównie z powodu niedofinansowania i złego rozmieszczenia stanowisk. Ten sam problem, sprzęt jest, ale nie tam i nie wtedy, gdzie trzeba, wróci przy ekspedycji Hessdalen w 1984 r.
← Wszystkie akta