Akta / jal1628-1986
JAL 1628
Ładunkowy Boeing 747 Japan Air Lines nad Alaską, światła obserwowane przez załogę przez około pięćdziesiąt minut i teczka FAA, która drugi cel radarowy przypisała samemu Boeingowi
Wieczorem 17 listopada 1986 r. załoga lotu Japan Air Lines 1628, ładunkowego Boeinga 747 lecącego z Islandii do Anchorage, zgłosiła światła przy samolocie nad wnętrzem Alaski; kapitan napisał później o „two spaceships and a Mother ship” (dwóch statkach kosmicznych i statku-matce). Kontrolerzy centrum FAA w Anchorage i wojskowego ośrodka w Elmendorf widzieli sporadyczne echa radarowe tam, gdzie pilot zgłaszał ruch. FAA udostępniła teczkę w marcu 1987 r.: jej ośrodek techniczny uznał drugi cel radarowy za „a split radar return from the JAL Boeing 747” (rozdzielone echo radarowe samego Boeinga 747 JAL), zapisane dane radarowe nie pokazały żadnego innego celu, a agencja oświadczyła, że nie próbowała ustalić, co widziała załoga. Teczka, 41 jednostek w National Archives, jest publiczna.
Oficjalne stanowisko
Region Alaska FAA udostępnił dokumenty 5 marca 1987 r., „saying it was unable to confirm the event” (oświadczając, że nie mógł potwierdzić zdarzenia). Dane radarowe lotu przejrzano w ośrodku technicznym FAA w Atlantic City: „They determined that a second radar target near the JAL flight at the time of the reported sighting was not another aircraft but rather a split radar return from the JAL Boeing 747.”, czyli ustalono, że drugi cel radarowy przy samolocie JAL w czasie zgłoszonej obserwacji nie był innym statkiem powietrznym, tylko rozdzielonym echem radarowym samego Boeinga 747. Oświadczenie z tego samego dnia: „We have not tried to determine what the crew of Japan Airlines flight 1628 saw based on scientific analysis of the stars, planets, magnetic fields, angle of view, etc.” (nie próbowaliśmy ustalić, co widziała załoga lotu 1628, na podstawie naukowej analizy gwiazd, planet, pól magnetycznych, kąta widzenia itd.). Notatki FAA z rozmów 2 stycznia 1987 r. zapisują, że lotnictwo „INTERPRETED INCIDENT AS SPURIOUS SIGNALS ON A.F. RADAR” (uznało zdarzenie za fałszywe sygnały na swoim radarze).
Hipotezy alternatywne
- Dla celu radarowego: rozdzielone echo samego Boeinga 747. Ośrodek techniczny FAA stwierdził „uncorrelated primary and beacon target return” (nieskorelowane echo pierwotne i odpowiedź transpondera): „This phenomenon is not unusual and gives the impression of two separate radar targets.” (to zjawisko nie jest niczym niezwykłym i daje wrażenie dwóch osobnych celów radarowych).
- Dla świateł: światło księżyca odbite od chmur z kryształków lodu, a potem planeta Jowisz, jak dowodził w 1987 r. Philip J. Klass. To prywatne odczytanie, a nie ustalenie FAA: „This suggests that the amber-white lights observed by the crew were caused by bright moonlight reflecting off spotty clouds of ice crystals.” (wskazuje to, że bursztynowo-białe światła, które widziała załoga, były jasnym światłem księżyca odbitym od płatów chmur z kryształków lodu). W liście z marca 1987 r. zostawił Jowisza tylko „for the latter portion of the flight from Nenana south” (dla późniejszej części lotu, od Nenana na południe).
- Statki kosmiczne, jak napisał kapitan 2 stycznia 1987 r.: „two spaceships and a Mother ship” (dwa statki kosmiczne i statek-matka). Pierwszy oficer, gdy pokazano mu rysunek kapitana, powiedział: „I don’t see ah, anything like this, but ah, as I told … and you if, we can connect these lights - are - it will be a big object” (nie widziałem niczego takiego, ale, jak mówiłem, jeśli połączyć te światła, wyjdzie duży obiekt).
Co zawiera teczka
Region Alaska FAA udostępnił swoją teczkę o tym locie 5 marca 1987 r. Jest w National Archives jako seria „Information Releases Relating to Unidentified Flying Object” (komunikaty dotyczące niezidentyfikowanego obiektu latającego; Record Group 237, NAID 733667): 41 jednostek z 1569 obiektami cyfrowymi, wszystkie w sieci. Są wśród nich:
- chronologia centrum kontroli ruchu w Anchorage z 18 grudnia 1986 r. i oświadczenia jego kontrolerów i specjalistów (NAID 40587180, 40587240);
- zapis łączności radiowej i wydruk zapisanych danych radarowych centrum (40587205, 40587258);
- notatki z przesłuchania załogi wieczorem po locie, pisemne oświadczenie kapitana i rozmowy FAA z trzema członkami załogi w styczniu 1987 r. (40586960, 40586988, 40587003, 40587024, 40587049);
- rejestr zdarzenia FAA, jej analizy danych radarowych i komunikaty prasowe (40586906, 40587480, 40587486);
- notatki z rozmów z lotnictwem, korespondencja z Philipem J. Klassem i Richardem F. Hainesem, wycinki prasowe i listy od obywateli (40587497, 40586911, 40587582 i inne).
Wydania USA wspominają ten lot raz, w artykule prasowym z 2001 r. (zob. „Jak historia urosła”).
Godziny poniżej podaję w UTC, tak jak chronologia centrum w Anchorage; wieczór 17 listopada na Alasce to 18 listopada według UTC. Teczka nie jest zgodna co do czasu lokalnego: raport alarmowy dla Administratora i chronologia działu prasowego podają 6:19 pm, a rejestr zdarzenia „1720 AST”.
Lot w relacji załogi
Samolot był „an all cargo Boeing 747” (całkowicie ładunkowym Boeingiem 747), który „was en route from Keflavik, Iceland to Anchorage, Alaska” (leciał z Keflavíku na Islandii do Anchorage na Alasce; rejestr zdarzenia, NAID 40586906, obraz 2). Chronologia centrum w Anchorage idzie za łącznością radiową (NAID 40587180, obrazy 3, 4):
„0219 - The pilot of JL1628 requested traffic information from the ZAN Sector 15 controller. When the controller advised there was no traffic in the vicinity, JL1628 responded that they had same direction traffic, approximately 1 mile in front, and it appeared to be at their altitude. When queried about any identifiable markings, the pilot responded that they could only see white and yellow strobes.
0225 - JL1628 informed ZAN that the traffic was now visible on their radar, in their 11 o’clock position at 8 miles.”
Czyli: o 0219 pilot JL1628 poprosił kontrolera sektora 15 centrum w Anchorage o informację o ruchu; gdy kontroler odpowiedział, że w pobliżu nie ma ruchu, JL1628 odparł, że ma ruch w tym samym kierunku, około mili przed sobą, chyba na swojej wysokości; zapytany o rozpoznawalne oznaczenia, pilot odpowiedział, że widzi tylko białe i żółte światła błyskowe. O 0225 JL1628 przekazał, że ruch jest teraz widoczny na jego radarze, na godzinie jedenastej, w odległości 8 mil.
O 0231 „plane” (samolot) był „quite big” (całkiem duży); o 0232 Boeing zszedł z FL350 na FL310, a pilot powiedział, że ruch schodzi razem z nim „in formation” (w szyku); w pobliżu Fairbanks samolot wykonał zakręt o 360 stopni. O 0253 „JL1628 advised they no longer had contact with the traffic.” (JL1628 przekazał, że stracił kontakt z ruchem).
Kapitan spisał własną relację, którą FAA przyjęła 2 stycznia 1987 r. (NAID 40586988). Po wejściu na kurs do Talkeetna „we saw lights that looked like aircraft lights, 30 degrees left front, 2,000 feet (600 meters) below us, moving exactly in the same direction and with the same speed as we were” (zobaczyliśmy światła wyglądające jak światła samolotu, 30 stopni w lewo z przodu, 2000 stóp niżej, poruszające się dokładnie w tym samym kierunku i z tą samą prędkością co my; obraz 3). Potem:
„It was about seven or so minutes since we began paying attention to the lights, most unexpectedly two spaceships stopped in front of our face, shooting off lights. The inside cockpit shined brightly and I felt warm in the face.” (obraz 6)
Czyli: mniej więcej siedem minut po tym, jak zaczęliśmy zwracać uwagę na światła, zupełnie niespodziewanie dwa statki kosmiczne zatrzymały się tuż przed nami, rzucając światła; wnętrze kabiny jasno się rozświetliło, a ja poczułem ciepło na twarzy.
Na radarze pogodowym, ustawionym na 20 mil, „There it was, on the screen, a large, green, and a round object had appeared in seven or eight miles” (na ekranie pojawił się duży, zielony, okrągły obiekt w odległości siedmiu, ośmiu mil; obraz 8). Kapitan próbował zrobić zdjęcie, ale „the shutter would not close” (migawka się nie zamknęła; obraz 5). Gdy samolot United znalazł się obok, „the spaceship disappeared suddenly and there was nothing but the light of moon” (statek kosmiczny nagle zniknął i nie było nic poza światłem księżyca; obraz 12). „It comprised approximately 50 minutes of flight time.” (trwało to około 50 minut lotu; obraz 13).
Jak relacja zmieniała się od wieczoru po locie do stycznia, pokazuje część „Jak historia urosła”.
Co pokazały radary
W czasie zdarzenia dwa radary naziemne pokazywały coś tam, gdzie pilot zgłaszał ruch. Chronologia: „The ROCC advised that they were receiving a primary radar return in JL1628’s 10 o’clock position at 8 miles” (ROCC przekazało, że ma pierwotne echo radarowe na godzinie dziesiątej od JL1628, w odległości 8 mil; o 0226), a minutę później „they were no longer receiving any radar returns in the vicinity of JL1628” (nie mają już żadnych ech w pobliżu JL1628). O 0238 „The ROCC called ZAN advising they had confirmed a ‚flight of two’ in JL1628’s position. They advised they had some ‚other equipment watching this’, and one was a primary target only.”, czyli ROCC zadzwoniło do centrum w Anchorage z informacją, że potwierdziło dwa obiekty w pozycji JL1628, że obserwuje to także inny sprzęt i że jeden z nich był tylko celem pierwotnym (NAID 40587180, obraz 3). ROCC to wojskowe Regional Operations Control Center w Elmendorf.
Oświadczenia kontrolerów (NAID 40587240):
- Carl E. Henley, 19 listopada 1986 r.: „ROCC did have primary target in the same position JL1628 reported. Several times I had single primary returns where JL1628 reported traffic.” (ROCC miało cel pierwotny w tej samej pozycji, którą podał JL1628; kilka razy miałem pojedyncze echa pierwotne tam, gdzie JL1628 zgłaszał ruch; obraz 1). 6 stycznia 1987 r. dodał, że widział „three types of targets” (trzy rodzaje celów) i że jego słowa o tym, że ruch trzymał się Boeinga „through turns and descent” (w zakrętach i przy zniżaniu), pochodziły od pilota: „this information was what I received from JL 1628.” (tę informację otrzymałem od JL 1628; obraz 2).
- Samuel J. Rich: „there was a radar return in the position the pilot had reported traffic” (w pozycji, w której pilot zgłosił ruch, było echo radarowe), a ROCC „advised that they had traffic near JL 1628 in the same position we did.” (przekazało, że ma ruch przy JL1628 w tej samej pozycji co my; obraz 3).
- Kierownik zmiany Joseph Rollins: „at no time observed any radar data that in my opinion, conclusively indicated traffic for the JL1628 flight.” (ani razu nie widziałem danych radarowych, które moim zdaniem jednoznacznie wskazywałyby ruch przy locie JL1628; obraz 5).
Inne sprawdzenia nie dały nic. O 0235 kontrola podejścia w Fairbanks, zapytana o echa przy Boeingu, „advised they did not” (odpowiedziała, że ich nie ma); o 0250 „The northbound United Flight advised they had the Japan Airlines flight in sight, against a light background, and could not see any other traffic.” (lot United na kursie północnym przekazał, że widzi samolot Japan Airlines na jasnym tle i nie widzi żadnego innego ruchu; obrazy 3, 4). Wojskowy C-130 „also had no contact” (też nie miał kontaktu; Henley, obraz 1). Obraz z radaru pogodowego Boeinga nie został zapisany.
Do czego doszła FAA
W sprawie radaru odpowiedź FAA jest w jej własnych danych:
- Centrum w Anchorage, 18 grudnia 1986 r.: „Radar data recorded by Anchorage Center does not confirm the presence of the traffic reported by Flight 1628.” (dane radarowe zapisane przez centrum w Anchorage nie potwierdzają obecności ruchu zgłoszonego przez lot 1628; NAID 40587180, obraz 2). Dwaj specjaliści, którzy odczytali zapis, Manfred F. Keller i Anthony M. Wylie, „could not find any indications of other target information” (nie znaleźli żadnych śladów innego celu) i „could not find any target information in the vicinity of the reported traffic” (nie znaleźli żadnych danych o celu w pobliżu zgłoszonego ruchu; NAID 40587240, obrazy 7, 8).
- Ośrodek techniczny, w komunikacie z 5 marca 1987 r.: „They determined that a second radar target near the JAL flight at the time of the reported sighting was not another aircraft but rather a split radar return from the JAL Boeing 747.”, czyli drugi cel radarowy przy samolocie JAL nie był innym statkiem powietrznym, tylko rozdzielonym echem radarowym samego Boeinga (NAID 40587486, obraz 3).
- Analiza, na której to stoi, z 25 lutego 1987 r.: „Approximately 61 minutes of data was extracted from the EARTS CDR printouts” (z wydruków zapisu wybrano około 61 minut danych) i „Review of the data involving this incident did not show any abnormalities that could be associated with any type of target as indicated by the pilot of JAL-1628.” (przegląd danych nie wykazał żadnych nieprawidłowości, które dałoby się powiązać z jakimkolwiek celem wskazanym przez pilota JAL-1628; NAID 40587480, obraz 4).
- Lotnictwo, w notatkach FAA z rozmów 2 stycznia 1987 r.: „AF INTERPRETED INCIDENT AS SPURIOUS SIGNALS ON A.F. RADAR” (lotnictwo uznało zdarzenie za fałszywe sygnały na swoim radarze) i „AF DID NOT SCRAMBLE” (lotnictwo nie poderwało samolotów); później tego dnia: „TAPES HAVE BEEN REUSED” (taśmy zostały użyte ponownie; NAID 40587497, obraz 3). Raport alarmowy z 31 grudnia 1986 r. odnotował, że wojsko mówiło mediom, iż to było „clutter” (zakłócenia; obraz 2).
Komunikat stwierdził, że FAA „unable to confirm the event” (nie mogła potwierdzić zdarzenia) i „is satisfied that the safety of the air traffic control system was not compromised” (jest przekonana, że bezpieczeństwo systemu kontroli ruchu nie zostało naruszone; NAID 40587486, obraz 3).
Świateł FAA nie badała i powiedziała to wprost. Komunikat: FAA „normally does not investigate UFO sightings but pursued the JAL incident in its role as the operator of the air traffic control system” (zwykle nie bada obserwacji UFO, ale zajęła się zdarzeniem z JAL jako operator systemu kontroli ruchu lotniczego), żeby ustalić, „if there was an unreported aircraft in the vicinity of the JAL flight that could present a safety hazard” (czy w pobliżu samolotu JAL był niezgłoszony statek powietrzny, który mógłby stwarzać zagrożenie; obraz 3). Oświadczenie z tego samego dnia:
„The FAA does not have the resources or the Congressional mandate to investigate sightings of unidentified flying objects.
We have not tried to determine what the crew of Japan Airlines flight 1628 saw based on scientific analysis of the stars, planets, magnetic fields, angle of view, etc.” (obraz 6)
Czyli: FAA nie ma środków ani mandatu Kongresu do badania obserwacji niezidentyfikowanych obiektów latających; nie próbowaliśmy ustalić, co widziała załoga lotu 1628, na podstawie naukowej analizy gwiazd, planet, pól magnetycznych, kąta widzenia itd.
Planeta i światło księżyca: odczytanie Klassa
Philip J. Klass, który przewodniczył podkomisji do spraw UFO w Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal, przesyłał FAA własne analizy. To późniejsze prywatne odczytanie, a nie ustalenie FAA.
W styczniu 1987 r. Associated Press przedstawiła jego zdanie, że pilot „actually seeing an unusually bright image of the planet Jupiter and possibly Mars” (w rzeczywistości widział niezwykle jasny obraz planety Jowisz i być może Marsa; NAID 40587582, obraz 8). Jego „Summary White Paper” z 27 marca 1987 r. dzieli obserwację na dwie części. O pierwszych światłach: „This suggests that the amber-white lights observed by the crew were caused by bright moonlight reflecting off spotty clouds of ice crystals.” (wskazuje to, że bursztynowo-białe światła, które widziała załoga, były jasnym światłem księżyca odbitym od płatów chmur z kryształków lodu). O późniejszej części, w pobliżu samolotu United: „the JAL pilot was looking in the direction of a very bright planet Jupiter, then low on the horizon.” (pilot JAL patrzył w kierunku bardzo jasnej planety Jowisz, stojącej wtedy nisko nad horyzontem; NAID 40586911, obraz 33). W liście do FAA datowanym 21 marca 1987 r., którego druga strona ma nagłówek „May 21, 1987”, napisał:
„While I am convinced that Jupiter was the ‚UFO’ for the latter portion of the flight from Nenana south, I no longer think it was the ‚culprit’ for the earlier portion of the flight” (obrazy 24, 25)
Czyli: jestem przekonany, że Jowisz był tym UFO w późniejszej części lotu, od Nenana na południe, ale nie uważam już, że to on odpowiadał za wcześniejszą część lotu.
FAA nie sprawdzała żadnego z tych odczytań. O późniejszej obserwacji tego samego kapitana, z 11 stycznia 1987 r., napisała, że „agrees with the Captain that the phenomena was most likely caused by ice crystals created by the reported temperature inversion” (zgadza się z kapitanem, że zjawisko było najpewniej wywołane przez kryształki lodu powstałe przy zgłoszonej inwersji temperatury; NAID 40587486, obraz 5).
Jak historia urosła
- 17 listopada, w Anchorage. Agent specjalny James Derry: „They stated that all they could see were the lights and at no time could they see any craft. However, they did show an object on their WX radar at about 7 miles.” (oświadczyli, że widzieli tylko światła i ani razu żadnego statku; na radarze pogodowym pokazali jednak obiekt w odległości około 7 mil; NAID 40586960, obraz 3). Notatki FAA udostępnione 30 grudnia 1986 r. podają: „Size: ‚As big as B747 or larger, erratic movement.’” (wielkość: jak Boeing 747 albo większy, ruch nieregularny; NAID 40587486, obraz 2).
- 2 stycznia 1987 r., kapitan. Jego pisemne oświadczenie: „Alas! there was a silhouette of a gigantic spaceship.” (niestety, była tam sylwetka gigantycznego statku kosmicznego; NAID 40586988, obraz 10). W rozmowie z tego dnia rozmówca podsumował: „were saying about two times as big as an aircraft carrier” (mówił pan, że mniej więcej dwa razy większy od lotniskowca), a kapitan odpowiedział „Yeah, yeah, yeah.” (tak, tak, tak; NAID 40587003, obraz 11).
- 5 stycznia 1987 r., pierwszy oficer. Gdy pokazano mu rysunek kapitana: „I don’t see ah, anything like this, but ah, as I told … and you if, we can connect these lights - are - it will be a big object” (nie widziałem niczego takiego, ale, jak mówiłem, jeśli połączyć te światła, wyjdzie duży obiekt; NAID 40587024, obraz 21).
- 1 stycznia 1987 r., prasa. Podpis UPI w „Anchorage Daily News”: „The Federal Aviation Administration and the U.S. Air Force have confirmed that a UFO appeared on their radar.” (FAA i lotnictwo USA potwierdziły, że UFO pojawiło się na ich radarach; NAID 40587537, obraz 29). Wydrukowano to, zanim FAA udostępniła swoją teczkę.
- 3 maja 2001 r. Artykuł Leslie Kean w „The Providence Journal”: „Despite the Federal Aviation Administration’s determination that he and his crew were stable, competent and professional, he was grounded for speaking out.” (choć FAA uznała, że on i jego załoga byli zrównoważeni, kompetentni i profesjonalni, odsunięto go od latania za to, że mówił publicznie; RG 255 413270, s. 90). Teczka FAA nic nie mówi o odsunięciu kapitana od latania.
Gdzie to było
Rejestr zdarzenia FAA podaje miejsce jako „Fort Yukon, Alaska” (NAID 40586906, obraz 1). Załoga zobaczyła światła „just after passing POTAT intersection inbound to Anchorage on J529” (zaraz po minięciu punktu POTAT na drodze lotniczej J529 w kierunku Anchorage; Derry, NAID 40586960, obraz 3), a w notatkach FAA cel odłączył się „40 N of TKA (Talkeetna)” (40 mil na północ od Talkeetna; NAID 40587486, obraz 2). Znacznik na mapie to punkt OpenStreetMap dla miejscowości Fort Yukon (relacja 16770856), zaokrąglony przez nas do 66,56° N, 145,27° W; oznacza miejscowość, a nie pozycję samolotu ani świateł.
Dlaczego oceny są takie, jakie są
Świadkowie: 4. Trzech członków załogi linii lotniczej; notatki FAA z przesłuchania w Anchorage zapisują „Normal, professional, rational, no drug or alcohol involvement” (normalni, profesjonalni, racjonalni, bez wpływu narkotyków i alkoholu; NAID 40587486, obraz 2). Nie 5: olbrzymi statek opisuje tylko kapitan, a jego załoga mówiła o światłach. Notatki agenta Ronalda E. Mickle’a z 17 listopada mają dopisek: „Through a confidential source at Japan Airlines, it was stated to me that this was not the first sighting of an unidentified aircraft by Captain TERAUCHI.” (od poufnego źródła w Japan Airlines usłyszałem, że nie była to pierwsza obserwacja niezidentyfikowanego statku powietrznego przez kapitana Terauchiego; NAID 40586960, obraz 2). To relacja z drugiej ręki, a teczka jej nie sprawdza.
Radar: 2. W czasie zdarzenia radary FAA i wojska pokazywały sporadyczne echa tam, gdzie pilot zgłaszał ruch. Zapisane dane ich nie pokazują, ośrodek techniczny przypisał drugi cel samemu Boeingowi, lotnictwo uznało swoje echa za fałszywe, a jego taśmy zostały użyte ponownie.
Optyka: 0. Nie ma zdjęcia: aparat kapitana zawiódł. Zdjęcia radarowe w teczce przedstawiają symulowane dane radarowe (NAID 40587438, 40587465).
Ślad fizyczny: 0. Brak.
Wielokanałowość: 2. W czasie zdarzenia były oczy załogi, radar pogodowy Boeinga i dwa radary naziemne. Sprawdzenia, które dało się zrobić, nic nie dały: radar podejścia w Fairbanks, załogi United i C-130, zapisane dane.
Dokumentacja: 5. Oświadczenia spisane w ciągu kilku dni, zapis łączności, zapisane dane radarowe, rozmowy, analizy i komunikaty agencji, wszystko publiczne.
Anomalność: 2. Część radarowa ma urzędowe wyjaśnienie. Światła go nie mają, bo FAA ich nie badała, a to, co pozostaje nietypowe, opiera się na relacji kapitana.
Dane dzisiaj: 4. Teczka FAA jest kompletna i w sieci. Danych radarowych lotnictwa już nie ma, a obrazu z radaru pogodowego nie zapisano.
Ocena łączna wynosi 2,3: klasa C, istotne luki.
Co by to rozstrzygnęło
- Dane radarowe lotnictwa z tamtego wieczoru; notatki FAA z 2 stycznia 1987 r. zapisują: „TAPES HAVE BEEN REUSED” (taśmy zostały użyte ponownie; NAID 40587497, obraz 3).
- Ponowne odczytanie zapisanych danych radarowych centrum w Anchorage (NAID 40587258) wobec analizy ośrodka technicznego.
- Analiza samych świateł, której FAA nie przeprowadziła.
← Wszystkie akta